ตั๋วรถไฟฉันซื้อไว้ตั้งนาน
รอรถโดยสารทีชานชลาโดดเดี่ยว
รถผ่านไปมาจนฉันระอาจริงเชียว
กี่เที่ยวกี่เที่ยวไม่เคยจะเหลียวแลกัน
ไปรอรถไฟที่เชียงใหม่เขาว่าจะมา
ปัดโถ้แทบบ้าฉันเสียเวลาไปหลายวัน
มันเปลี่ยนเวลาหรือฉันไปชัาเลยไม่ทัน
ตกลงรถไฟสายนั้นฉันปล่อยมันไปตามทาง
ลองไปสายใต้ฉันดีใจจนออกนอกหน้า
ฉันพลาดหมดท่ามีคนตัดหน้าอย่างจัง
รถไฟเที่ยวนี้ฉันคือสตรีผู้สิ้นหวัง
แพ้ความไวเสียดายตังค์เเลิกเดินทางอีกครา
กำตั๋วรถไฟเที่ยวสุดท้ายหมายให้ทัน
ฉันรอมานานฉันผ่านวันและเวลา
มองดูตั๋วอีกทีอะไรกันนี่ตั๋วผิดนี่หว่า
รถออกตีห้าฉันดันมาห้าทุ่ม…กลุ้มขึ้นคาน
แต่งโดย ..พุ่มระย้า

คิดเห็นอย่างไรกับเรื่องนี้